توِرک ادبیاتی (زنگان) |
اصیل آدی حسن ایمیش. داها بیر یاشینا چاتمادان آنادان یتیم قالمیش. بئش یاشینا وارمادان دا باباسی قارا ایلیاس، کوزان دره بیی طرفیندن عسکره آلینمیش. بیر داها دا دؤنممیش. بؤیلجه کیچیک حسن اورتالیقدا قالمیش ! آناسی نین " قاراجا " دییه سئویب دویامادیغی حسنه کؤیدن عوثمان آغا صاحیب چیخمیش. اونا بابالیق ائتمیش، بویوتموش.
حسین میکائیل اوغلو علیف. در سال 1916 در روستای اوت از محال گرمدوز آزربایجان ایران چشم به جهان گشود. پدرش را در کودکی از دست داد و مادرش زهره او را به قفقاز برد. آنان مدتی در روستای شرفخانلی منطقه آغدام در قره باغ ساکن شده و سپس به روستای دلی ممدلی رفتند. حسین در 7 سالگی به مزدوری پرداخته و احشام دیگران را می چراند. در 1927 شاگرد آشیق موسی (برادرزاده آشیق علعسگر) شد. آشیق موسی رموز آشیقی و ادبیات شفاهی مردمی آزربایجان را به حسین آموخت. حسین به اجرای برنامه در عروسی ها و مجالس پرداخت. او سرودن شعر را از 1934 آغاز کرد. نخستین شعرهای او با نامهای «گول آذربایجان»،«اویان وطنداشیم»،«آنا وطن»،« اکتیابر» در روزنامه وطن یولوندا در تبریز چاپ شد.
دهمين روز تير ماه سال 1317ه.ش در روستاي «باداميستان»زنگان از مادر متولد مي شود. پدر وي «آشيق سهراب» از آشيق هاي معروف زنگان بود. همانند ديگر بچه هاي روستا براي يادگيري علم به مكتب مي رود. پس از اتمام درس مكتب در تاريخ1334 به شهر زنگان مي آيد و 6 سال در مسجد «دبغ لر»،«اسحق ميرزا » و «سيد» به يادگيري علوم حوزوي مي پردازد.
|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|